Jak zostać królem (2010)
„Jak zostać królem” („The King's Speech”) to dramat historyczny z 2010 roku w reżyserii Toma Hoopera. Colin Firth gra księcia Alberta, przyszłego króla Jerzego VI, który zmaga się z jąkaniem i lękiem przed publicznymi przemówieniami. Geoffrey Rush wciela się w jego terapeutę Lionela Logue'a, a Helena Bonham Carter w żonę Alberta, Elizabeth.
Fabuła - książę Albert uczy się przemawiać
Albert należy do brytyjskiej rodziny królewskiej i regularnie musi uczestniczyć w uroczystościach publicznych. Wystąpienia przed tłumem są dla niego jednak źródłem ogromnego napięcia. Dotychczasowe metody leczenia nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, dlatego żona organizuje spotkanie z Lionelem Logue'em, australijskim terapeutą mowy.
Logue proponuje niekonwencjonalne ćwiczenia, podczas których traktuje Alberta jak zwykłego pacjenta. Początkowa nieufność stopniowo ustępuje wzajemnemu szacunkowi. Kiedy starszy brat Alberta abdykuje, książę obejmuje tron jako Jerzy VI i musi przygotować się do przemówienia w obliczu nadchodzącej wojny.
Colin Firth jako Jerzy VI
Firth przedstawia przyszłego króla jako człowieka odpowiedzialnego, lecz pełnego niepewności. Praca głosem, pauzy i napięcie twarzy pokazują wysiłek wkładany w każde wystąpienie. Jego bohater nie staje się z dnia na dzień pozbawionym trudności mówcą, ale uczy się radzić sobie z presją.
Za tę rolę Colin Firth otrzymał Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego w 2011 roku.
Geoffrey Rush i Helena Bonham Carter
Geoffrey Rush gra Lionela Logue'a, którego relacja z Albertem wykracza poza formalny kontakt terapeutyczny. Helena Bonham Carter występuje jako Elizabeth, osoba wspierająca męża w jego obowiązkach i codziennych trudnościach. W obsadzie znajdują się także Guy Pearce jako Edward VIII i Michael Gambon jako Jerzy V.
Cztery Oscary i znaczenie filmu
„Jak zostać królem” zdobył w 2011 roku cztery Oscary: za najlepszy film, główną rolę Colina Firtha, reżyserię Toma Hoopera i oryginalny scenariusz Davida Seidlera. Historia pokazuje, jak osobiste ograniczenia mogą wpływać na wykonywanie publicznych obowiązków, oraz znaczenie zaufania w relacji terapeutycznej.
Źródła informacji
Amerykańska Akademia Filmowa - gala Oscarów 2011; British Film Institute - filmografia; oficjalne materiały produkcyjne filmu.
